Word:
Browse
constructive-metabolic
Constructively
Constructiveness
constructivism
constructivist
Constructor
Constructure
Construe
construe with
Constuprate
Constupration
Consubstantial
Consubstantialism
Consubstantialist
Consubstantiality
Consubstantially
-- Consubstantiate --
Consubstantiation
Consuetude
Consuetudinal
Consuetudinary
Consuetudines feudorum
Consuetudo debet esse certa
Consuetudo est altera lex
Consuetudo est optimus interpres legum
Consuetudo loci observanda est
Consuetudo praescripta et legitima vincit legem
Consuetudo semel reprobata non potest amplius induci
Consuetudo voluntis ducit
Consul
Consul general
Consulage
Consular

Consubstantiate

Con`sub`stan´ti`ate
v. t.1.To cause to unite, or to regard as united, in one common substance or nature.
v. i.1.To profess or belive the doctrine of consubstantion.
a.1.Partaking of the same substance; united; consubstantial.
We must love her [the wife] that is thus consubstantiate with us.
- Feltham.
Verb1.consubstantiate - become united in substance; "thought and the object consubstantiate"
2.consubstantiate - unite in one common substance; "Thought is consubstantiated with the object"
consubstantiation, merge, unify, unite

About this site and copyright information - Online Dictionary Home